مختار شيعه و معتقد به امامت حضرت علي عليه السلام و امام حسن و امام حسين عليه السلام بود پس از شهادت مسلم مختار را نزد ابن زيادآوردند ابن زياد به او گفت : اي پسر عبيد اين تو بودي كه با دشمنان ما بيعت كردي ؟ ابن زياد دستور داد مختار را زنداني كنند ميثم تمار د رزندان بود به مختار گفت تو روزي خروج ميكني و انتقام خون امام حسين عليه السلام را از دشمنان مي گيري و اين شخص ( ابن زياد ) را كه ميخواهد ما را بكشد خواهي كشت .


هنگامي كه سر بريده امام حسين عليه السلام را نزد ابن زياد آوردند ابن زياد براي اين كه پيروزي خود را به مختار نشان دهد دستور داد او را از زندان آوردند مختار در آن مجلس گريه سختي كرد و بي هوش شد وقتي به هوش آمد گفت در انتظار روزي هستم دمار از روزگار شما در آورم ابن زياد تصميم قتل او را گرفت ولي مشاورانش صلاح نديدند و او را به زندان بر گرداندند .



ابن زياد مختار را آزاد كرد به شرط اينكه سه روز بيشتر د ركوفه نماند وگرنه كشته خواهد شد يزيد در روز پنجشنبه 14ربع الاول سال 63 ه.ق. مرد و مدت خلافتش دو سال و هشت ماه بود مختار از حجاز به كوفه آمد و به خانه ي خود رفت بزرگان شيعه را به خانه ي خود دعوت كرد و به آن ها گفت من از طرف محمد حنيفه (پسر امام علي عليه السلام ) براي مطالبه خون اهلبيت و كشتن دشمنان امده ام و در كوفه دوباره او را زندان كردند . مختار در همان زمان مخفيانه به افراد نامه مي نوشت و با انها تماس داشت كم كم رابطه مردم كوفه با او زياد شد و او با اين كه در زندان بود مردم با او بيعت مي كردند وقتي آزاد شد مردم با او تماس گرفتند و شيعيان گروه گروه آمدند و با او بيعت كردند در اين هنگام ابراهيم پسر مالك كه سردار شجاعي بود و طرفدار بسياد داشت به مختار پيوست و جنگ سختي در گرفت .


عبد الله ابن مطيع حاكم كوفه با اين كه طرفداران بسيار داشت نتوانست د ربرابر مختار مقاومت كند با قيافه زنانه از ساختمان فرمانداري خارج شد و همراهان او امان خواستند كه به انها داده شد .


مختار وارد دار الاماره گرديد و كم كم سراسر كوفه و حوالي آن در تحت تسخير مختار در آمد و اين جريان بعد از يك سال از شهادت سليمان ابن صرد(1)مي گذشت تحقق(2) يافت و در اين فرصت مختار دستو ر داد سران سپاه عمر سعد را كه در خون امام حسين عليه السلام شركت نموده بودند دستگير كرده و همه را با شديدترين بر خورد به هلاكت رسانيدند . و افرادي مانند خولي و شمر و عمر سعد و حرمله را به مجازات سخت دينوي رسيدند و نقل شده كه مختار هجده هزار نفر از آنها را كشت