مکتب خونه

زبان فارسی یکی از پایه های ایرانی بودن است.پاسداری،به روز کردن و گسترش

این زبان شیرین  با پیشینه ی درخشان،بر همه ی ایران دوستان وفرزانگان ادب و

 فرهنگ این مرز و بوم اهورایی بایسته است.

زبان پارسی سه زمانه داشته است:فارسی باستان،فارسی میانه، و فارسی نو.در

 پایان دوره ی پادشاهی  هخامنشی زبان پارسی باستان دچار دگرگونی شد و اندک

اندک درون آن پارسی میانه پدید آمد که بی گمان بخشی از پویایی خود را درزمان

 اشکانیان پشت سر گذاشت.با روی کار آمدن ساسانیان این زبان درباری و

 پادشاهی شد.آن گونه که در پایان دوره ی ساسانی گویش ویژه ای پدید آمد واز آن که

دردربار به کار می رفت،فارسی دری نامیده شد.فارسی دری پس ازشکست ساسانیان،

تنها با کوشش ایرانیان راستین در برابر زبان تازی ایستادگی کرد و زبان همه گیر

 ایران شد وبر جای ماند.زبان آیینه ی فرهنگ است فرهنگی که پویا است زبانی

 هم سنگ و هم ساز خویش را پدید می آورد...